anne ve prensesinin 3 yaş sendromu

bir varmış bir yokmuş…
 yıl 2011 olmuş ve prensesin 3.yaşının dolmasına 4 gün gibi kısa bir süre kalmış. anne prensesi mutlu edecek planlar kurarken birden hüzünlenmiş.
 ” içimde oldugunu öğrendiğim an daha dün gibi, miniciğim sen ne zaman dogdun, ne zaman yürüdün, ne zaman konuştun ve ne zaman büyüdün? sorularıyla boğuşurken minik prenses sürekli doğumgününü düşlemekteymiş.
 babam bana pasta alsa, mumları üflesem, sütümü içsem ve büyüyüp kocaman bir abla kız olsam diye hayaller kurmaktaymış…
Reklamlar

hadi ama gelsin bahar, hayat bulsun umutlar…

deli gibi baharı bekliyorum hala. takvimler geldi diyor ama güneşi göremeyince ben inanamıyorum. şöyle sıcacık bir meltem essin istiyorum dışarı çıktıgımda. güneş ısıtsın içimin soguklugunu. beyaz babetlerimi giyip çiçekli yollardan yürümek istiyorum. minik bir hediye vermek istiyorum sevdiğime. sonra bana sarılsın sımsıkı. derken gözüm prensesime ilişsin, onu da alıp kucağıma hayallere dalalım ailece.. güneş, meltem, hayaller… dünya bundan ibaret olsun.
ev için istediğimiz krediyi alamayıp üzülmüş olmayalım, ben saçmasapan bir insanla kavga edip haftasonumu berbat şekilde geçirmiş olmayayım, miniciğim olmayacak şeyler isteyip ağlamış olmasın. sadece güneş, meltem ve hayallerimiz olsun, bir de sevdiklerimiz.
Ümit Sayın dinliyorum bu günlerde. tavsiye ederim;)