anladım ki…

akşam eve gelip işi unuttuğumda, çalışmak o kadar da zor değilmiş…
hafta sonları çalışmadığımda gerçekten dinleniyormuşum…
iş dışında aslında bir sürü boş vaktim varmış…
çok erken ve fazla uyuyormuşum…
bazen çok gözüken paralar, emekle karşılaştırıldığında çook azmış…
yapamam sandığım şeyleri yapmam için iki şeye ihtiyacım varmış. ”başlamak ve sabretmek”
iki haftadır hem gündüz hem gece çalıştım, başladım, sabrettim ve bitirdim. ama çok yoruldum. bir daha yapar mıyım? -asla!-
Reklamlar

ne düşündün?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s