sen artık büyüdün galiba kızım?

zeynebim5-5.5 ay önce kreşe başladığından beri  günü gününe -hatta saati saatine- uymayan miniğimin  değişken ruh hali bu aralar iyice tuhaflaştı. sağolsun gün yok ki beni ya da babasını tavırları/ sözleri ile dumura uğratmasın. benim çekingen, ürkek, hassas yavru ceylanım gitti, yerine karşısındakini parçalamaya hazır, hırçın bir aslan parçası! geldi resmen. ve biz ne yapacağımızı, nasıl tepki vereceğimizi bilemez haldeyiz.

evin içinde kendine güveni tam, çok fena laf sokan ve ufacık bir yanlışında seni küçümseyen bir bücür, ve o bücürün bu ruh halinin geçici olduğunu uman, bu nedenle hep alttan alan ve laf sokmalara gülmeden edemese bile içten içe bolca sinir olan iki koca adam var. yani ev evlere şenlik:)

evet evet, bu ruh hali -umuyorum ki- geçici. ve bu nedenle bu geçici günleri de kafaya takmıyor, keyfini çıkarıyorum. bu balık hafızam unutmasın diye de buraya yazayım dedim.

*ayvayı iştahla yiyen prensese babası gayet masumane sorar:

-zeynep ayva çok mu güzelmiş?

zeynep:-sen yemedin mi baba?

 şaşkın baba:-yediiiiim

 çok bilmiş prenses:- e o zaman niye bana soruyorsun boşu boşuna?!

dumura uğramış baba:-…

ve anne ister istemez pis pis sırıtır:))

*arabada gidiyoruz. eşim ve ben gayet ciddi bir konuşmanın içerisindeyiz. zeynep ısrarla birşey söylüyor, ve ben -bir dakika kızım diyerek beklemesini söylüyorum. fakat o gittikçe ses tonunu artırıyor. dayanamayıp konuşmamızı yarıda kesiyorum ve arkama dönüp ”-annecim, bana birşey söylemek istediğini biliyorum fakat biz babanla birşey konuşuyoruz ve sen sözümüzü kestiğinde babanın dediklerini anlayamıyorum.” diyorum. kendimce ona durumu izah edip bize izin vermesini, birazcık beklemesini istiyorum. küçük hanımın cevabı ise gayet net:

-sözünüzü kestiğimi biliyorum, babamla birşey konuştuğunuzu da biliyorum. zaten bunu bilerek yaptım. çünkü babam da bu sabah benim sözümü kesti, konuşmamı beklemedi. hıh işte, şimdi beni anladınız mı?!

tahmin edersiniz ki bizden çıt ses yok:)

*odasını topladıktan sonra uyku tulumunu giyip dişlerini de kendi başına fırçalayan prensesin bu hali babasının hoşuna gider ve gülümseyerek

-sen artık büyüdün galiba kızım? der (karşılığında da beklediği muhtemelen ufacık bir tebessümdür) fakat prensesten yine tokat gibi bir cevap gelir: -off baba, sanki sen benim boyumu ilk defa mı görüyorsun da böyle söylüyorsun hiç anlamıyorum!

baba şaşkın, baba gülmeli mi ağlamalı mı bilemiyor…:))

Reklamlar

4 thoughts on “sen artık büyüdün galiba kızım?

ne düşündün?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s