hamilelik güncem/14.hafta

bebeğim;ne çok gün geçmiş sana son yazdiğimdan beri. artik evdeyim, işten ayrildim ama zaman halen su gibi akip geçmeye devam ediyor..

geçen hafta kontrole gittik, seni görmeye:) doktor hanim dikkatlice inceledi seni, ve tabii ben, baban ve ablanda:) kollarin, bacaklarin, kafan, sirtin, popon iyice anlaşilabiliyor artik:) yüzüstü yattiğin için yüzünü göremedik maalesef.. hareketsiz yatiyordun sanki, bu yüzden doktor hanima sordum ben hiç hareket etmiyor mu yoksa ben mi farkedemiyorum diye. hafif hafif hareket ediyor diyordu kiii sen sag kolunu birden havaya kaldirdin, baban, ablan ve bende çığlık, doktor hanimda bir kahkaha. “bak annesi, bebeğin sana selam çakiyor:))”

yerim ben senin selamını da, selam veren minik ellerini de:) canimmm benim, canimmm, bir aliversem seni kucağima.. inşaallah sağlikla…

son 1aydir biraz sıkıntılı bir süreç geçirdik seninle, bu yüzden yatip bol bol dinlendik. ve bu kontrolde kalkma iznini aldik şükür, şimdi de hiç oturmuyoruz:)

miniciğim ufacik sıkıntıyı saymazsak eğer, çok rahat geçti 14 haftamiz, ne mide bulantisi, ne halsizlik, ne uyku, maşallah:) ilk başlarda ciddi iştah artışı olmuştu ama artik o da geçti. yani demem o ki -iyi mi kötü mü bilemedim ama- fiziksel olarak içimde misin değil misin hiç belli değil. ama duygularim seni öyle yoğun hissediyor ki:) bol bol şükrediyorum seni bana nasip eden Rabbime..

 

 

 

Reklamlar

hamilelik güncem/9.hafta

miniciğim, geçtiğimiz salı günü babanla birlikte seni ultrasonda gördük. sonunda:) hatta kalp atışlarını bile dinledik, o an bizi görmeliydin, ikimizin de yüzünü kocaman bir tebessüm kapladı:)) hep düşünürdüm eskiden, ikinci bebekte herşeyi daha önceden yaşadığım için ilki kadar heyecanlanmam heralde diye ama hiç te öyle olmuyormuş. belki balık hafızamın da faydası vardır bu konuda kimbilir? öyle heyecanlıyım ki, sanki ilk kez anne oluyormuşum, sanki ilk kez bir bebeğin kalp atışlarını duyuyormuşum gibi:)

canımm benim, doktor senin ve kesenin gayet sağlıklı gözüktüğünüzü söyledi. bir ara ben senin yalnız olup olmadığını sordum doktora, ama hayır yalnızmışsın, tek ve biricik:) demek ki anneciğin iki bebekle başedemeyecekmiş ki Rabbim seni bana ”tek” nasip etti. şükürler olsun…

netten edindiğim bilgilere göre sen bu hafta bütün eklem yerlerini oynatabiliyor yani kollarını, bacaklarını, bileklerini hareket ettirebiliyormuşsun rahatça,  çok küçük olduğun için olsa gerek ben henüz bu hareketlerini hissedemiyorum, oysa ne çok isterdim hareketlerini farkedebilmeyi, ne zaman sağa sola dönüyor, ne zaman uyuyorsun bilmeyi:) ama sabır, bunları da görücez zamanla inşallah.

artık gözlerin, dudakların, damakların, dilin ve diğer iç organların hemen hemen oluşmuş olmalı. ama gözlerin balık gibi yüzünün iki tarafındaymış okuduğuma göre. balığım benimmm:) en kısa zamanda yüzün normal şeklini alıcak, onlar da olmaları gereken yere yerleşicekler Allah’ın izniyle. ve ben de bir gün senin o minicik gözlerini öptükçe öpücem:)) hep hayırlara baksın o gözler, ışıl ışıl olsun, gülsün, baktığı herkese, heryere, herşeye ışık saçsın, mutluluk versin… Amin.

seni seviyorum bebeğim, hem de çok.. 

hamilelik güncem/6.hafta-içimde misin gerçekten?

bebeğim; sana böyle hitap ediyorum ama henüz varlığından bile tam olarak emin değilim biliyor musun?  randevu aldım seni ultrasonda görebilmek, varlığından -minicik halinden- haberdar olabilmek için, ama çook sonraya verdiler tarihi. o zamana kadar bekleyeceğiz mecbur. olsun, ben senin bende varolabilme ihtimalini bile seviyorum:))

bu hafta doktora gidebilseydik senin kalp atışlarını ultrasonda duyabilecektik. nasıl da heyecanlanırım o pıtpıtları duyduğumda:) ayrıca bu hafta seni bana bağlayan (benden gelecek oksijen ve besinleri sana, senden gelecek karbondioksit ve atıkları bana iletecek olan) plasentan (göbek kordonun) oluşuyor. gözlerinin, kulaklarının ve ağız boşluğunun yeri belli olmaya başlamış olmalı. beynin gün be gün gelişiyor, ileride kol ve bacaklarının olacağı yerlerde minik tomurcuklar oluşmaya başlıyormuş bir de bu hafta. yerim ben o tomurcukları yaaa:)) tabii inşaallah, bunların hepsi Rabbim izin verirse oluyor, olacak.. Allah’ım; sağ salim kucağıma alabilmeyi nasip et bebeğimi. onu Sana layık bir kul, Efendimiz(s.a.v.)’e layık bir ümmet, ana babasına karşı hayırlı bir evlat, vatanına milletine sahip çıkan iyi bir insan eyle.. Amin.

miniciğim, azıcık da kendi halimden sözedeyim sana. aynı ablana hamileliğimde olduğu gibi yine iştahı müthiş açıldı annenin. sık acıkmıyorum aslında ama, yemeye başladığımda doymuyorum. evet evet, doymuyorum. herkes doyuyor, ben doymuyorum:) ama bu defa deneyimliyim, ablanda yemelerimin sonucunda şeker çıkmıştı, korkmuştuk. bu defa daha dikkatliyim, yerken şöyle bir etrafa bakıyorum, insanlar doyduğunda ben de kalkıyorum sofradan:)

yemekten 1 saat kadar sonra miğdem hafif hafif bulanmaya başlıyor ama. bu yüzden koca bir poşet -hafif atıştırmalık- bulunduruyorum yanımda.. çok yediğimden mi yoksa senden mi bilemiyorum ama fena şişkinlik-gaz problemim var bir de. daha şimdiden patlayacak bomba gibi hissediyorum kendimi. göbeğim masanın altına sığmıyor sanki:))

P.S. bazı yakın arkadaşlarıma bahsettim senden, ama henüz ablan, ananen, babannen, dedelerin, dayıların, halan vs.birçok yakınımız bilmiyor seni. duysalar çok sevinirler elbet, ama dur, biraz sabır, hele bir annen ultrasonda görsün seni, hele bir dinlesin kalp atışlarını. herkeslere söyler, kutlarız varlığını sen hiç merak etme;)