ümit…

bundan 2 yıl önce, ben prensesi halasına emanet edip işe gitmeye başlayalı 3-4 ay gibi bir süreyken, bir de üstüne tuvalet eğitimini halletmeye çalışırken başladı herşey.. maşallah ne güzel konuşuyor, erken başlamış olmalı konuşmaya, nasıl bu yaşta böyle uzun cümleler kurabiliyor tepkileriyle karşılaşırken hep, birden zeynebim kekelemeye başladı. ilk günlerde çok önemsemedik, belki de konduramadık? birkaç gün sonra benim ana yüreğim daralmaya, korkmaya, telaşlanmaya, ağlamaya hazır bekleyen gözlerim yaşarmaya başladı. zaten 2 hafta kadar sonra da çocuk psikiyatristinde aldık soluğu. Okumaya devam et